Trento, maar dan als toerist

Afgelopen zomer had ik mijn (waarschijnlijk) allerlaatste échte zomervakantie. Na deze vakantie is het plan om te gaan werken, en daar hebben ze helaas geen zomervakanties.

Tijdens de zomer zijn mijn plannen voor ná de zomer continu veranderd. Het oorspronkelijke plan was om met z’n tweetjes naar Trento te verhuizen. Ik zou daar een master in AI gaan doen en Elias zou aan zijn bedrijf werken. In de weken in Zweden heb ik me daar echt goed op voorbereid. Alles wat ik kon regelen heb ik geregeld (behalve Italiaans leren…). Ik heb de master meerdere keren gemaild en zelfs 2 beurzen gewonnen om in het buitenland te studeren. Maar rond mijn verjaardag werd duidelijk dat het er niet van ging komen. Ik had niet genoeg studiepunten in de juiste vakken, en ondanks dat ik meerdere keren had gevraagd of de universiteit mijn aanmelding eerder kon beoordelen, is dat niet gebeurd. Daardoor kon ik dit jaar niet aan de opleiding beginnen. Goed nieuws voor onze ouders: dat betekent minstens nog een jaartje Nederland! 😉 Nu we officieel afgestudeerd zijn, gaan Elias en ik allebei op zoek naar werk in Nederland.

Ik ben deze zomer wel veel buiten Nederland geweest. Met papa ben ik naar Tenerife gegaan, en met mama ging ik voor het eerst met z’n tweetjes op vakantie! Hartstikke leuk natuurlijk, en aan spanning en sensatie was er zeker geen tekort.

Dag 1: 800 kilometer, een file en een wormentapijt

Op 6 augustus vertrokken we met de auto. Ik had amandelontsteking, dus dat was al een lekker begin. We stonden om 6 uur op om de auto in te pakken 🥱, en na een zware ochtend (vroeg opstaan + nog een beetje ziek) waren we op weg naar onze eerste Airbnb. Kudos aan mama, die de hele weg in haar eentje heeft gereden! Iemand moet namelijk nog steeds haar rijbewijs halen. Als ik een baan heb, is daar hopelijk ook tijd voor.

De TomTom schatte de rit op 800 km, met aankomst om 14:30. Klinkt prima! Dus wij vertrokken vrolijk om 7:07. Nederland waren we zo uit, en in Duitsland maakten we flink wat kilometers. Om half 12 hadden we nog maar zo’n 490 km te gaan. En toen… stonden we in een gigantische file. Anderhalf uur later hadden we het voor elkaar gekregen om nog eens 40 km te rijden. Daarna kwamen we gelukkig weer op gang, maar we kwamen uiteindelijk pas rond 18:00 aan. 🙁

Mama was helemaal enthousiast over de Airbnb in Kempten. Een prima plekje (aan het kerkhof), maar het enige waar ik me op kon focussen was het tapijt. Wat een vreselijk tapijt! Het leek op allemaal wormpjes, en zo voelde het ook.

Nadat we hadden gecheckt dat het tapijt niet leefde, kookte mama wat mais en warmden we de soep op die we hadden meegenomen. We aten gezellig buiten, met natuurlijk uitzicht op het kerkhof. Daarna maakten we een rondje: eerst over het kerkhof, waar we op zoek gingen naar de oudste grafsteen, en daarna de stad in. Daar was het leven van het dropje! Op het plein stond een mooi fonteintje met water dat sterk naar chloor rook. Er kwam een jongetje aanlopen dat er een slok van nam. Een jongetje dat daar écht te oud voor was. 😂

Totaal uitgegeven aan wc’s op dag 1: zo’n 8 euro.

Dag 2: Diggy Dex, Trento en een niet-brandje 🔥

Ook op dag 2 stonden we om 6 uur op. We haalden lekkere broodjes bij de bakker en vertrokken voor het tweede deel van de rit, ongeveer de helft van die van de dag ervoor. Volgens de TomTom zouden we er om 12:01 zijn. Ik gokte 15:00, mama gokte 18:00. 😂 Onderweg luisterden we veel Nederlandse muziek. Mama is fan van Diggy Dex, dus die ging aan. Best leuke muziek eigenlijk!

Voordat we doorreden naar de Airbnb, gingen we eerst Trento in voor de lunch. We parkeerden buiten de stad, want met onze reuzenauto gingen we echt niet het centrum in. Toen we de provincie Trento in reden was het verkeer al chaos genoeg.

Natuurlijk liepen we even langs de universiteit. Wel kijken waar ik misschien ging studeren! Dat was een beetje verwarrend: het leek een klein gebouw, terwijl er ergens een hele campus verstopt moest zitten.

Voor de lunch belandden we waarschijnlijk in een toeristentrap, maar na zo’n lange reis was het fijn om gewoon te zitten. Het eten was heel middelmatig en de prijs was er een die ik in Nederland had verwacht. Op het terras zaten we toevallig naast twee Nederlanders. Sowieso hoorden we tijdens het lopen door de stad bijna alleen maar Nederlands!

Daarna reden we door naar de Airbnb in Piovere, en dat was het goede nieuws: een mooie, schone Airbnb op een prachtige plek bovenop de berg. De rit omhoog was pittig: superstijl, smalle weggetjes, ongeduldige Italianen en haarspeldbochten. Maar mama reed het erg goed! Daar aten we wat, genietend van het uitzicht. Daarna ging ik douchen met ijskoud water (dit was helaas niet het slechte nieuws).

Toen ik terugkwam van de douche, zag ik aan de overkant van onze berg een kleine rookpluim. Ik zei tegen mama (en tegen Elias aan de telefoon): “Hé, dat lijkt wel een brandje.” Mama zat er meteen bovenop. Elias zei: “Nee hoor, dat is vast niks.” Vervolgens keken we een uur lang hoe dat niet-brandje zich ontwikkelde tot een behoorlijk groot niet-brandje. Aan het eind van de avond zaten we te kijken naar de laatste vlammetjes en vooral naar nasmeulende bomen.

We kregen zelfs een gerucht te horen dat de brand door de maffia was aangestoken. Op dat stuk land zou namelijk een magische boom staan die ervoor kan zorgen dat alle maffialeden ineens in de cel belanden! Óf ze wilden de prijs van de grond omlaag krijgen. Eentje is waar, de andere is een saaie leugen.

#ramptoerist #spanningensensatie

Dag 3: bluspiloten, siësta en de eerste gelato 🍧

We hebben de nacht overleefd! ‘s Ochtends was het meeste vuur gedoofd. Er kwam nog wel veel rook

af, en af en toe schoot er weer een vlam meters de lucht in. Toen ik rond 8 uur opstond, waren er 2 blusvliegtuigen en 2 blushelikopters aan het werk. Echt heel indrukwekkend om te zien.

We haalden wat eten bij de mini-supermarkt. Ze hadden vooral wijn, maar mama moest nog de lange weg naar beneden rijden, dus dat lieten we maar even staan.

De hoeveelheid rook en as was ons net iets te veel om bij het meer te blijven, dus gingen we naar Trento. We kwamen rond 12 uur aan, helemaal klaar om lekker te shoppen. Alleen… Italianen houden siësta. Daar hadden wij geen rekening mee gehouden. Dus aten we in plaats daarvan de eerste gelato van de vakantie, liepen we rond door Trento (echt een hele mooie stad), zaten we op terrasjes en deden we boodschappen.

Toen we rond 5 uur terugkwamen, waren ze nog steeds aan het blussen. Om half 8 waren ze nog steeds bezig. Voor zover je door de rook kon kijken, zag je niet echt dat het de hele avond had gebrand. De meeste bomen stonden er nog, al waren ze een beetje bruin. Er was geen enorme zwarte vlek.

‘s Avonds tekenden en schilderden we, met ons vuurtje op de achtergrond. Een soort hele grote open haard.

🦎 Gekko-counter: 2
🦟 Gestoken-counter: 8
✈️ Vliegtuig-counter: ♾️

Dag 4: eindelijk het Gardameer in 🏊‍♀️

‘s Ochtends waren ze nog steeds aan het blussen. Tot dan toe hadden jullie vooral updates over ons vuurtje gezien (dat elke avond toch weer een beetje opwakkerde), maar nog niet echt het Gardameer zelf. Daar brachten we deze dag verandering in!

Op aanraden van onze verhuurster gingen we naar Gargnano, een klein strandje. We hadden meteen geluk: op de volle parkeerplaats reed net een auto weg. Met onze lunch (broodjes met ei en brie) en twee Gasunie-handdoeken installeerden we ons in de schaduw van de olijfbomen. Lekker koel daar, terwijl het 31 graden was. Mama was ‘s ochtends namelijk al verbrand, dus we bleven zoveel mogelijk uit de zon. We zijn natuurlijk ook twee ICT’ers op vakantie.

Daarna gingen we zwemmen. Ook lekker koel (koud, eigenlijk 😂). Daarna weer onder de boom: beetje lezen, beetje tekenen. Echt een vakantiedag. Toen we constateerden dat één van ons tweeën wat rood werd, gingen we naar huis en maakten we heerlijke pasta.

Dag 5: de stopwatch en Limone 🍋

Voordat we ergens heen gingen, wilden we eerst weten hoe het met onze bluspiloot ging. Was hij nog druk bezig, of zat hij lekker thuis? Nou, hij deed gewoon nog z’n rondjes. Dus zetten we de stopwatch aan: 12 minuten deed hij erover om een nieuwe lading water op te halen en te dumpen. Spectaculair beroep, dat moet ik toegeven.

Daarna gingen we naar Limone. We bekeken een kasteeltje dat is omgetoverd tot citroentuin en aten op een terrasje citroenijs. Tijdens onze wandeling langs het meer kochten we limoncello, en daarna gingen we terug naar het huisje. Het was te heet voor alles.

We wilden ‘s avonds weer naar het strandje, maar we zagen bliksem en weerlicht in de lucht. Dus (bangerikken die we zijn) gooiden we ons plan om. In plaats daarvan maakten we salade, lazen we een boek en gingen we tekenen en schilderen.

Dag 6: op zoek naar ‘ons’ plekje

Deze dag gingen we terug naar ‘ons’ strandje om ‘ons’ plekje weer op te eisen. Alleen gaf de TomTom

een verkeerde plek aan. We waren dus verdwaald en namen alvast een toeristische route. 😅 Mooie straatjes, maar je vroeg je wel af of je er met je grote, brede, lange auto doorheen paste. Na onze eigen Polarsteps te hebben geraadpleegd, vonden we ons favoriete plekje onder de olijfboompjes gelukkig terug.

Dag 8: Trento, pizza en heel veel knoflook 🍕

We zeiden dag tegen Piovere en reden naar Trento. Op het programma: vintage shoppen en ‘s avonds authentiek uit eten.

We checkten in bij Hotel Americano. Lekker luxe, mét airco, en die was nodig, want het was 35 graden!

Om de hoek gingen we op een terrasje zitten en aten we de allereerste pizza van de vakantie. Meteen ook de állerlekkerste pizza van de vakantie! Dit plekje was duidelijk bekend bij de locals en vele malen beter dan de toeristenval van de eerste dag. Als toetje: huisgemaakte tiramisu en een cappuccino.

Na de lunch hebben we flink geshopt. Mama kocht een leuke tas, we kochten samen een goede ventilator en ik kocht een mooie vintage jurk. In de vintagewinkel lag ook een heel mooi tasje… dat ik niet heb gekocht. Ik had er meteen spijt van, maar toen was de winkel al dicht.

Daarna trokken we onze leukste jurkjes aan en gingen we uit eten. Volgens Claude aten we bij het lekkerste, meest authentieke Italiaanse restaurant van Trento: Antica Trattoria Al Volt, mocht iemand die claim willen verifiëren. Mama at er de beste spaghetti van haar leven. Die bestond uit knoflook, wat pasta, knoflook en nog een beetje knoflook. We zaten er heel gezellig, ook al was het enorm warm.

Ik werd alleen wel 5x gestoken in dat restaurant! Die muggen vonden mijn bloed net zo lekker als mama haar knoflookpasta. Mama werd geen enkele keer gestoken, dus misschien is knoflook wel dé oplossing tegen muggen. Uiteindelijk joegen de muggen ons weg en dronken we nog een kopje thee binnen. De volgende ochtend vertrokken we al om 5 uur, dus we kropen vroeg ons bed in. Mét airco!

Tot slot 💛

We hebben echt een heerlijke tijd gehad. Elke avond zaten we buiten met een prachtig uitzicht, we hebben lekker gegeten, veel gelezen en samen getekend en geschilderd. Het was gewoon een hele leuke vakantie met z’n tweetjes, en we hebben echt mooie herinneringen gemaakt.

We hadden Trento natuurlijk uitgekozen omdat ik daar eerst wilde gaan studeren. Het was dus extra leuk om de stad met eigen ogen te zien en te voelen of het iets voor mij was. Mijn conclusie: de stad is echt prachtig, maar ik zou er denk ik geen twee jaar willen wonen. Hij sprak me toch niet zó erg aan als ik had gedacht. Dus misschien is dat jaartje extra Nederland helemaal niet zo erg. 😉

Voor wie alle foto's en uitgbriedere verhaaltjes wilt lezen kun je de reis ook terugvinden op polarsteps: https://www.polarsteps.com/Chantal17/27941707-trentino-alto-adige-sudtirol?referral=true.